ساعت داره میشه شیش صب. من قراره ۹ اونجا باشم. بدم میاد شبایی که میای نخوابم درست. فک میکنم فرداش خب خوابم میگیره یا بی جونم. فک نمیکنم آخرشم یاد بگیرم که قرار نیست من همیشه کامل و شاگرد اول باشم. حالا ببینیم چی میشه دو ساعت دیگه.
برچسب:
نویسنده: نگار محمدی