امشب که داشتیم تلاش میکردیم بخوابیم که از پرواز جا نمونیم، نگات کردم ، یه جوری که انگار هیچ وقت اینجوری نگات نکرده بودم ، با خودم فکر کردم چقد راه اومدیم باهم، چه باحال شد خانواده شدیم ، چه قشنگه زنت بودن ، چه امنه عاشقت بودن ، نمیدونم چقدرشو ما کردیم چقدرش به قول تو شانس بود، اما یه چیزو مطمئنم ... که خوشبخت ترین زن دنیام کنارت . که وقتی دستاتو سفت گرفتم برام فرق نمیکنه توو کدوم خیابون و کجای دنیام، که حتی یک دم و بازدم ساده بدون عاشق تو بودن برام ابزورده ، مرسی واسه همش ، همه ی عشق و صبوری و ساختن ، یکسال شد ، زیر یک سقف ، و من حس میکنم هرروز قشنگتر شد ،هرروز عمیق تر . دو ساعت دیگه باید فرودگاه باشیم به وقت اولین پرواز باهم پ ن : چقد فردا به قیافه ی خنگ هیجان زدم که همه چی براش جدیده بخندی ، چقد خوش بگذرونیم . چقد ... چقد دوستت دارم .جانِ من :)❤ ادامه مطلب

انگار جای قلب، تو در من تپیده ای. آخرین جمعه ی ایران :)

جانِ من...یک حرفهایی در گلویم گیر کرده،  یک چیزهایی هست که اگر نگویم خب از کجا میخواهی بدانی، همیشه فکر میکردم آدمها از هم خوششان میآید و اگر بخت یارشان باشد باهم ازدواج میکنند و کار زمانه آنقدر خنده دار است که تازه اگر شانس بیاوری بعد مدت کوتاهی عاشقانه ها تبدیل به احترام میشود و اینطوریست که آدم ها به پای هم پیر میشوند؛ از کجا میخواهی بدانی که بعد از این چند سالی که تورا شناخته ام هنوز خنده هایت برایم عادی نشده، وقتی میخندی بخشی از من (که اصلا نمیدانستم وجود دارد) عمیقا میخندد. از کجا میخواهی بفهمی که اگر نیامده بودی زندگی من انگار دروغ بود، از کجا میخواهی بدانی هنوز بوی گردنت برایم تازگی دارد، آغوشت برایم حالا (تنها) جای امن دنیاست، عزیزکم ... یارِ من ... تو سرگرم خوشبخت کردن من هستی و خب از کجا میخواهی بدانی که هر روز بیشتر ریشه هایم با بودنت پیوند میخورد و آنقدر خودم را بی تو خالی میبینم که حتی با خیالش تمام این جهانِ رنگارنگ برایم تیره و تار میشود.  زیبای من ... درگلویم گیر کرده اند این کلمات لعنتی . خب اگر نگویم از کجا میخواهی بدانی که حتی گوش دادن به صدای قلبت برایم عادی نشده . بعضی شب ها که به بالا و پایین رفتن قفسه ی سینه ات نگاه میکنم و تمام کائنات را شکر میکنم از کجا میخواهی بدانی.  میگویم تا بدانی که بند بند وجودم از خنده های تو غرق امید میشود.  تا نفس دارم بمان جانِ من.  ادامه مطلب

مثل یک بچه هیجان دارم برای دیدن تو. بعد این همه وقت. و این چه چیز می تواند باشد جز نیروی دوست داشتن؟! جز عشق؟ دیدن ات در سال خوب ۹۹ مبارک.

بزرگراه حکیم کردستان _ دامن بدون شورت _ صندلی راننده _ تلمبه روو پیچ _ راننده کی بود ؟! _ چهارمین روز باهار _ باهار با تو قشنگتره :)

ساعت داره میشه شیش صب. من قراره ۹ اونجا باشم. بدم میاد شبایی که میای نخوابم درست. فک میکنم فرداش خب خوابم میگیره یا بی جونم. فک نمیکنم آخرشم یاد بگیرم که قرار نیست من همیشه کامل و شاگرد اول باشم. حالا ببینیم چی میشه دو ساعت دیگه.

این پست صرفا جهت هم تراز شدن با عدد پستهای شما می باشد و هیچ ارزش دیگری ندارد.

ساعت ۶ صبح، روز ان ام قرنطینه.

دلم میخواد "به آهستگی" با تو عاشقی کنم. " به آهستگی" با تو سر کنم. زندگی کنم.

من روزها و شب ها با تو خندیدم، با تو بغض کردم، با تو صبر کردم، با تو رویا بافتم، با تو سفر کردم، با تو مست شدم، با تو رقصیدم، احساس حسادت، ترس، دوری، انتظار، شوق، رسیدن و دوست داشتن و دوست داشتن... :)ادامه مطلب

1. صندلی راننده، حکیم کردستان، سر پیچ2. راه پله های خونه دایی، گلدون3. فیلبند، بالاترین نقطه، زیر برف4. کویر سوم، قبل از ساواشانا، پشت رملا5. کویر با مملیکا، روی رملای داغ و بلند6. پشت بوم خونه نوربخشادامه مطلب

با تو این تن شکسته، داره کم کم جون میگیره، آخرین ذرات موندن توی رگهام نمیمیره، با تو انگار تو بهشتم، با تو پر سعادتم من... :)

با تو من مالک دنیام. واقعی. از ته دل :)

لحظه ای که خوابیدی و دست هام دو طرفت ستون محافظ میشن و لب هامون میرسه به هم. :)

شبیه چراغای شهر... وقتی داری نزدیک میشی

پنج صبح. دومین شب جت لگ.

می ترسم

مضطربم

و با اینکه سخت میترسم و مضطربم،

باز تا انتهای راه

با تو

خواهم آمد

:)

سه درد آمو به جانم هر سه یکبار

غریبی و اسیری و غم یار

غریبی و اسیری چاره دیره

غم یار و غم یار و غم یار

:(: